Verandering

Kort door de bocht is het wel van mij om het zo te beschrijven maar het is wel hoe ik mij voel. Mensen om mij heen zeggen dan wel "gelukkig kun jij goed realtiveren" "ben je redelijk positief", maar wat als dat even niet meer zo voelt? Onlangs poste ik er iets over op mijn social media. Het fijne van social media is dat met een stel heel fijne volgers je fijne gesprekken kunt voeren en reacties mag ontvangen waar je écht wat aan hebt. Ik heb reacties mogen ontvangen van mensen die zich in mijn situatie herkennen en mij op hun manier steunen en wij elkaar dan weer kunnen helpen.


Het meest moeilijk heb ik het met het feit dat ik in 2018 mee heb gedaan aan een bodybuildingwedstrijd en vanaf toen bezig was met voorbereidingen naar een volgende wedstrijd. Deze zou in 2020 gaan plaatsvinden als alles zou blijven gaan zoals het ging. Ik boekte progressie, zat goed in mijn vel, mijn coach en ik waren erachter qua voeding wat goed voor mij werkte. Ik gaf mijn ziel en zaligheid, het is en was mijn passie. Leefde als een topsporter, volgde mijn traininingen, volgde strikt mijn voedingsschema's en nam mijn rust. En dan toch is het ergens misgegaan, maar waar? Nu is het voor mij wel zo dat ik zeer gevoelig ben voor stress. Wie niet zou je kunnen denken, maar dat kan voor mij de druppel wel degelijk geweest zijn dat ik mij al niet lekker begon te voelen. Na een lange poos ben ik toch maar eens langs de huisarts gegaan en daar gevraagd hoe of wat. Tja, antwoord was niet zo te geven, het zou ook een burn-out kunnen zijn? Aardig wat onderzoeken verder en foto's bleek dat mijn reumatische klachten en gewrichtsklachten waren toegenomen. Het opvlammen van bijvoorbeeld de fibromyalgie kon ik wijten aan spanningen / stress, maar er was op verschillende plekken artrose te zien. En dat was nog niet eerder aangetoond. Tevens de "dooddoener"..maar de artrose zal niet de oorzaak zijn voor de meeste klachten. Wel kwam direct achter deze zin ; het verzoek/dwingend advies te stoppen met bodybuilding. Say what?


Toen ik op mijn dieptepunt in 2011 ook nog mijn baan verloor ben ik op eigen kracht opgekrabbeld in de sportschool. Van bijna geen beweging naar een zeer actief bestaan. Fitness is niet alleen mijn sport en passie het is mijn houvast! Op mijn dieptepunt in 2011 heeft fitness mij gebracht wat ik niet meer had, namelijk plezier en bewegingsvrijheid. Ik neem de raad van de arts aan om te stoppen met het wedstrijdelement en zoek nu een weg hoe om te gaan met deze omschakeling. Ruim 4 jaar ben ik hier serieus mee bezig geweest, allles draaide om spieropbouw / fitness / gym / voeding etc etc. Ik ben er nog niet helemaal over uit maar begin langzamerhand vrede te hebben met het niet meer zullen draaien van een wedstrijd. Ik durf zelfs voorzichtig te zeggen dat er ruimte is voor dingen die er anders niet waren, geniet ik nu van tijd die ik voorheen niet had om iets te ondernemen. Verandering is nooit mijn sterkste kant geweest om direct goed mee om te gaan, maar verandering is altijd WEL ergens goed voor! Daar ben ik van overtuigd. Hoe rot het ook voelt of hoe anders het er ook uitziet als je er middenin zit, alijd komt er iets moois en anders voor terug! Zo schreef ik ooit in een gastblog dat ik dankbaar ben voor het verliezen van mijn baan destijds anders had ik nooit mijn passie gevonden in de fitness/bodybuilding. Dus ooit komt er een moment dat ik mijn dankbaarheid kan vinden in het verlies van topsport omdat ik mij dan begeef in heel veel andere mooiere bezigheden, jawel ik durf dat wel al voorzichtig te dromen. Komt goed! That's my power....altijd geloven in jezelf!!


Liefs,


Carien