Slechte film

Op tv, op social media, op straat..iedereen had en heeft het er over .. Corona. Het leek een ver van ons bed show, maar inmiddels zitten wij zelf ook in deze zeer slechte film. Absoluut geen goed script. Sinds december houdt dit virus ons al bezig, de één wat meer dan een ander. Het kan niet anders dan dat er meerdere mensen zijn zoals ik die zich er "druk" om maken. Sinds het eerste nieuwsbericht vanuit China kwam gingen bij mij al twijfels over bepaalde zaken aan het rommelen. Laat staan toen de eerste gevallen in NL bekend werden. Laten we het er op houden "met alle makke schapen mee lopen heb ik nog nooit gedaan". En afwachten is al helemaal geen sterk ontwikkelde eigenschap van mij. Alle info en dus alle prikkels komen snoei hard binnen bij mij, wat resulteert in een kapot filtersysteem. Sinds ik in een "burn-out" terecht ben gekomen lijkt mijn filtersysteem nog beroerder te functioneren als voorheen.

Voorbeeld? Twee weken terug kwam mijn zoon snot verkouden uit school, bij mij gingen belletjes rinkelen maar het was nog niet zo erg dat ik direct een huisarts wilde bellen, dus het verloop aankijken dan maar. Ik heb mijn zoon ziek gemeld bij school en hield hem uit eigen overweging thuis. Wel school gebeld om te vragen wat hun beleid was nu Corona zo in het nieuws begon te raken. Zolang hij geen koorts heeft kan hij komen. Maar serieus? Hij niest de godsganse dag...!! Beste conrector je kunt mij wat. Ik breng mijn zoon pas als hij niet meer niest én als hij eindelijk 2 nachten achter elkaar doorslaapt. Is voor mij ook prettiger trouwens...maar dat is een ander verhaal. In de week dat Cas thuis zat werden mijn man en ik ook verkouden maar geen koorts. Ik ging de deur uit voor de hoognodige boodschap, maar dat was het dan ook. Puur omdat ik mij bedacht...ik weet niet of ik bijvoorbeeld lichte/milde symptomen heb, maar ik wil het niet op mijn geweten hebben dat...


Toen afgelopen donderdag de eerste persconferentie te horen was waren wij in dubio of wij Cas al weer naar school wilden laten gaan. Hij was inmiddels aan de betere hand tot aan helemaal beter. Hij wilde zelf wel die vrijdag gaan omdat hij een toets had, maar toen bleek dat die uitviel was zijn keus zo gemaakt. Korte toelichting op mijn verhaal. De vierdejaars op de school van onze zoon hadden de week dat Cas thuis zat een buitenland reis gemaakt, verspreid door Europa. Zij waren tenslotte vertrokken voor alles speelde...maar mensen denk na!! Kunnen jullie pas logisch nadenken als een premier iets zegt? Waar is ieders eigen mening en gezonde verstand gebleven? Nou voor mij was dit feit, dat die vierdejaars vanaf deze week weer op school zouden rondlopen een reden om alsnog Cas thuis te houden. Wat nou ze kunnen elkaar niet besmetten rond die leeftijd? Dat kun je niet zeggen want er zijn altijd uitzonderingen, en jij zal die maar zijn? Inmiddels weten we dat gisteren (zondag) het hoge woord eruit kwam dat de scholen dicht gaan en gingen. Opluchting, maar ook verbazing dat onder druk men het wel kan besluiten.


De vraag of een ieder zo veel mogelijk thuis wil blijven lijkt ook zo'n moeilijk te bevatten iets. Waarom mensen? Wat is daar zo moeilijk aan? Dat jij je geen zorgen maakt om jezelf is een fijn idee, geruststellend voor jezelf. Maar..wat nou als iemand wordt getroffen door een hartstilstand en een ic bed nodig heeft? Iemand die herstellende is van bijvoorbeeld chemo en het gaat niet goed? Diegene hoeft niet besmet te zijn met Corona om een ic bed nodig te hebben, maar als jij niet de maatregelen in acht neemt komen deze mensen/patiënten wel in een levensbedreigende situatie, omdat wij er niet voor gezorgd hebben om die ruimte te creeëren. Heb je daar al over nagedacht?

En dan het hamsteren? Ook dat is een gesprek van de dag. Nederland heeft genoeg, wij zullen niet omvallen van de honger...maar heb jij al stilgetsaan bij de mensen die afhankelijk zijn van de voedselbank? En dat die gezinnen/mensen nu niets tot zeer veel minder kunnen ontvangen omdat die voorraden die voor die personen vanuit de winkels nu niet kunnen worden aangereikt. Simpelweg omdat diegene die bang zijn mis te grijpen het niet laten liggen voor diegene die al misgrijpen.

Gisteravond las ik een mooie post van iemand op instagram. Zij ziet de crisis van dichtbij! Ik citeer enkele zinnen;

"Morgen mag ik weer vol aan de bak aan de frontlinie in het ziekenhuis...."

"Mag ik je, als acute internist en lid van het COVID-19 Crisisteam in ons ziekenhuis, vragen om alle adviezen over social distancing heeeeel serieus te nemen?"

"onze grootouders werden naar de oorlog gestuurd. Jij wordt gevraagd om op de bank te blijven zitten met een zak cips."


Ik snap als geen ander dat dit voor sommige echt een opgave is om thuis te blijven, om uit je routine gehaald te worden, maar straks als deze slechte film uitgedraaid is wil jij toch je routine juist weer oppakken? Wat zijn 3 weken op een mensenleven?


LIefs,


Carien